Kto płaci prowizję za sprzedaż mieszkania?

Decyzja o sprzedaży mieszkania to często początek długiej i złożonej drogi, której zwieńczeniem jest udana transakcja. Jednym z kluczowych aspektów, który budzi wiele pytań i wątpliwości, jest kwestia prowizji dla pośrednika nieruchomości. Kto ponosi ten koszt? Czy jest to zawsze sprzedający, czy może kupujący ma jakiś udział w tym wydatku? Odpowiedź na te pytania nie jest jednoznaczna i zależy od wielu czynników, w tym od przyjętych zwyczajów rynkowych, indywidualnych ustaleń między stronami oraz przepisów prawa. Zrozumienie mechanizmu naliczania i płacenia prowizji jest fundamentalne dla każdej osoby zaangażowanej w proces sprzedaży nieruchomości, aby uniknąć nieporozumień i zapewnić płynność całej operacji.

Rynek nieruchomości rządzi się swoimi prawami, a pośrednictwo biura nieruchomości stanowi ważny element procesu sprzedaży. Agenci pobierają wynagrodzenie za swoje usługi, które obejmują szeroki zakres działań od przygotowania oferty, poprzez marketing, prezentacje nieruchomości, negocjacje, aż po pomoc w formalnościach prawnych i finansowych. Prowizja jest ich zapłatą za skuteczne doprowadzenie do zawarcia transakcji. Zrozumienie, kto ostatecznie obciąża swój budżet tym wydatkiem, jest kluczowe dla świadomego podejmowania decyzji i planowania finansowego.

W Polsce, zgodnie z utartą praktyką rynkową, to przede wszystkim sprzedający jest stroną, która pokrywa koszty związane z wynagrodzeniem pośrednika nieruchomości. Wynika to z faktu, że to właśnie sprzedający zleca biuru nieruchomości usługę sprzedaży swojej nieruchomości. Pośrednik, działając na zlecenie sprzedającego, ma za zadanie znaleźć dla niego odpowiedniego kupca i doprowadzić do zawarcia umowy kupna-sprzedaży na warunkach jak najkorzystniejszych dla swojego klienta. Stąd prowizja jest traktowana jako koszt sprzedaży, który sprzedający uwzględnia w cenie nieruchomości lub bezpośrednio z niej pokrywa.

Gdy sprzedający zleca pośrednictwo, kto w praktyce płaci prowizję

Kiedy właściciel nieruchomości decyduje się na współpracę z biurem nieruchomości w celu sprzedaży swojego lokalu, zazwyczaj podpisuje umowę pośrednictwa. Ten dokument precyzuje zakres usług świadczonych przez pośrednika, wysokość należnego wynagrodzenia oraz moment jego wymagalności. W większości przypadków, umowa ta jasno wskazuje, że to sprzedający zobowiązuje się do zapłaty prowizji po skutecznym doprowadzeniu do zawarcia umowy sprzedaży. Pośrednik, działając w interesie sprzedającego, angażuje swoje zasoby i wiedzę, aby znaleźć kupca, przeprowadzić prezentacje, negocjować warunki transakcji, a często także pomóc w przygotowaniu niezbędnych dokumentów.

Wysokość prowizji jest zazwyczaj ustalana procentowo od ceny sprzedaży nieruchomości lub jako kwota stała. Standardowe stawki wahają się zazwyczaj od 1% do 3% plus należny podatek VAT. Sprzedający, decydując się na usługi profesjonalisty, musi być świadomy tego kosztu i uwzględnić go w swoich kalkulacjach. Należy pamiętać, że dobra agencja nieruchomości oferuje kompleksową obsługę, która może znacząco ułatwić i przyspieszyć proces sprzedaży, a także potencjalnie pomóc uzyskać lepszą cenę. Wartość tych usług często przewyższa koszt prowizji, co czyni współpracę opłacalną.

Warto również zaznaczyć, że w niektórych sytuacjach, szczególnie na bardzo konkurencyjnych rynkach lub w przypadku nieruchomości premium, biura nieruchomości mogą być skłonne do negocjacji wysokości prowizji lub oferowania dodatkowych usług w ramach standardowego wynagrodzenia. Kluczowe jest jasne określenie wszystkich warunków w umowie pośrednictwa, aby uniknąć niejasności w przyszłości. Sprzedający ponosi odpowiedzialność za zapłatę prowizji, nawet jeśli kupujący jest reprezentowany przez własnego pośrednika. Wtedy zazwyczaj obie strony ponoszą koszty związane z obsługą przez swoje biura.

Czy kupujący może być zobowiązany do zapłaty prowizji pośrednikowi

Kto płaci prowizję za sprzedaż mieszkania?
Kto płaci prowizję za sprzedaż mieszkania?
Chociaż dominującą praktyką jest obciążanie sprzedającego kosztami prowizji, zdarzają się sytuacje, w których również kupujący ponosi odpowiedzialność finansową za usługi pośrednika. Dzieje się tak najczęściej, gdy kupujący samodzielnie zgłasza się do biura nieruchomości z prośbą o pomoc w znalezieniu konkretnego mieszkania lub gdy biuro reprezentuje interesy obu stron transakcji (tzw. podwójna prowizja). W takim przypadku, umowa pośrednictwa powinna jasno określać, jakie wynagrodzenie należy się pośrednikowi od kupującego.

Kupujący, który korzysta z usług doradcy lub pośrednika w poszukiwaniu nieruchomości, może zawrzeć z nim umowę o świadczenie usług poszukiwania. W ramach tej umowy, kupujący zobowiązuje się do zapłaty prowizji, jeśli dzięki pomocy pośrednika dojdzie do nabycia nieruchomości. Jest to szczególnie popularne w przypadku osób, które nie mają czasu lub wiedzy, aby samodzielnie przeszukiwać rynek, czy też poszukują nieruchomości o bardzo specyficznych parametrach. Pośrednik działający na zlecenie kupującego wykonuje podobne czynności jak ten działający na zlecenie sprzedającego, tyle że w jego interesie – przegląda oferty, umawia oglądanie, negocjuje warunki zakupu i pomaga w formalnościach.

Warto podkreślić, że sytuacja, w której kupujący jest zobowiązany do zapłaty prowizji, jest zazwyczaj wynikiem indywidualnych ustaleń i zawartych umów. Nie jest to standardowa sytuacja na polskim rynku nieruchomości, gdzie większość transakcji odbywa się na zasadzie, że sprzedający pokrywa koszt pośrednictwa. Jeśli kupujący nie jest pewien, czy i w jakim zakresie będzie zobowiązany do zapłaty prowizji, powinien dokładnie przeanalizować wszystkie podpisywane dokumenty i w razie wątpliwości skonsultować się z prawnikiem lub niezależnym doradcą.

Jak negocjować prowizję dla agenta nieruchomości

Rozpoczynając proces sprzedaży mieszkania i rozważając współpracę z biurem nieruchomości, warto pamiętać, że wysokość prowizji nie jest zawsze sztywno ustalona i często podlega negocjacjom. Agenci nieruchomości, podobnie jak przedstawiciele innych branż usługowych, są otwarci na rozmowy, zwłaszcza jeśli widzą potencjał w danej transakcji lub jeśli klient wykazuje się pewnością i znajomością rynku. Kluczem do skutecznych negocjacji jest odpowiednie przygotowanie i przedstawienie swojej perspektywy.

Pierwszym krokiem jest zorientowanie się w standardach rynkowych dotyczących prowizji w danym regionie. Porównanie ofert kilku agencji może dać nam dobry punkt wyjścia do rozmów. Jeśli inne biura oferują niższe stawki lub bardziej atrakcyjne pakiety usług, można to wykorzystać jako argument w negocjacjach. Ważne jest również, aby jasno przedstawić agentowi, dlaczego oczekujemy niższej prowizji – może to być związane z atrakcyjnością nieruchomości, szybkim terminem sprzedaży, czy też posiadaniem przez sprzedającego gotowej bazy potencjalnych kupców. Rzetelne przedstawienie sytuacji i wykazanie się wiedzą na temat rynku zwiększa szanse na pozytywne rozpatrzenie naszej prośby.

Kolejnym aspektem negocjacji może być zakres usług wliczonych w cenę prowizji. Czasami możliwe jest wynegocjowanie dodatkowych działań marketingowych, profesjonalnej sesji zdjęciowej, czy też wsparcia w procesie przygotowania nieruchomości do sprzedaży, bez dodatkowych opłat. Warto również rozważyć umowę o wyłączność, która często wiąże się z niższym procentem prowizji, ponieważ agent ma pewność, że nie straci klienta na rzecz konkurencji. Pamiętajmy, że celem negocjacji jest osiągnięcie porozumienia satysfakcjonującego obie strony, które pozwoli na efektywną współpracę i udaną transakcję.

Ustalenia umowne dotyczące prowizji pośrednika przy sprzedaży

Podstawą każdej współpracy z biurem nieruchomości jest umowa pośrednictwa, która stanowi kluczowy dokument określający wzajemne prawa i obowiązki stron. W przypadku prowizji, jej wysokość, sposób naliczania, termin płatności oraz okoliczności, w których staje się wymagalna, muszą być precyzyjnie zapisane w umowie. Brak jasnych zapisów w tym zakresie może prowadzić do poważnych sporów i nieporozumień, dlatego tak ważne jest dokładne zapoznanie się z każdym punktem umowy przed jej podpisaniem.

W umowie powinny znaleźć się informacje dotyczące procentowego lub ryczałtowego wynagrodzenia agenta. Często stosuje się zapis, że prowizja jest naliczana od ostatecznej ceny sprzedaży nieruchomości. Ważne jest również określenie, czy podana kwota prowizji jest ceną brutto, czy netto, i czy zawiera już podatek VAT. Termin płatności prowizji zazwyczaj następuje po zawarciu umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego. Niektóre umowy mogą przewidywać zadatek lub zaliczkę na poczet prowizji w momencie podpisania umowy przedwstępnej, jednak jest to mniej powszechne i wymaga szczególnej uwagi.

Konieczne jest również precyzyjne zdefiniowanie, co oznacza „skuteczne doprowadzenie do zawarcia transakcji”. Czy jest to moment podpisania umowy przedwstępnej, czy dopiero umowy przyrzeczonej? Co w sytuacji, gdy transakcja nie dojdzie do skutku z przyczyn niezawinionych przez pośrednika, lub gdy kupujący wycofa się z transakcji po podpisaniu umowy? Wszystkie te szczegóły powinny być jasno określone w umowie, aby uniknąć późniejszych niejasności. Zapisy dotyczące wyłączności lub braku wyłączności współpracy również mają wpływ na wysokość prowizji i powinny być szczegółowo omówione.

Prowizja od sprzedającego czy od kupującego w różnych scenariuszach

Rynek nieruchomości jest dynamiczny, a różne scenariusze transakcyjne mogą wpływać na to, kto ostatecznie ponosi koszt prowizji pośrednika. Chociaż dominuje zasada, że sprzedający płaci za usługę sprzedaży, istnieją sytuacje, w których ciężar finansowy może przenieść się na kupującego lub zostać podzielony między obie strony.

W przypadku standardowej sprzedaży, gdzie właściciel nieruchomości zleca usługi jednemu biuru nieruchomości, to sprzedający jest stroną zobowiązaną do zapłaty prowizji po skutecznym sfinalizowaniu transakcji. Pośrednik działa w jego imieniu, promuje nieruchomość i negocjuje warunki sprzedaży. Kupujący w takiej sytuacji nie ponosi bezpośrednich kosztów związanych z pracą tego agenta, choć oczywiście cena nieruchomości uwzględnia koszty sprzedaży ponoszone przez sprzedającego.

Sytuacja zmienia się, gdy kupujący aktywnie poszukuje nieruchomości i decyduje się na współpracę z pośrednikiem w celu znalezienia odpowiedniego lokalu. Wtedy często zawierana jest odrębna umowa pośrednictwa z kupującym, która jasno określa obowiązek zapłaty prowizji przez kupującego po nabyciu nieruchomości. Jest to rozwiązanie często stosowane w przypadku osób poszukujących nieruchomości na zamówienie, lub gdy pośrednik ma w swojej ofercie nieruchomości, które nie są publicznie reklamowane.

Istnieje również możliwość tzw. podwójnej prowizji, gdzie jedno biuro nieruchomości reprezentuje interesy zarówno sprzedającego, jak i kupującego. Choć praktyka ta jest dopuszczalna, wymaga ona od pośrednika szczególnej staranności i transparentności. W takim przypadku, obie strony mogą być zobowiązane do zapłaty części prowizji, co musi być jasno określone w umowach z każdą ze stron. Kluczowe jest, aby w każdym przypadku, przed podpisaniem jakichkolwiek dokumentów, obie strony dokładnie rozumiały, kto i na jakich zasadach ponosi koszty prowizji.

Koszty pośrednictwa w sprzedaży mieszkania i kto je ponosi

Proces sprzedaży mieszkania wiąże się z różnymi kosztami, a prowizja dla pośrednika nieruchomości jest jednym z najczęściej pojawiających się wydatków. Zrozumienie, kto i w jakich okolicznościach ponosi te koszty, jest kluczowe dla świadomego przeprowadzenia transakcji. Zgodnie z utartą praktyką rynkową w Polsce, to sprzedający jest zazwyczaj stroną obciążaną kosztami prowizji za sprzedaż nieruchomości.

Sprzedający, decydując się na skorzystanie z usług biura nieruchomości, zleca pośrednikowi zadanie znalezienia kupca i doprowadzenia do zawarcia umowy. Pośrednik w zamian za swoje usługi, które obejmują marketing, prezentacje, negocjacje i pomoc w formalnościach, pobiera wynagrodzenie w formie prowizji. Jest ona zazwyczaj ustalana jako procent od ceny sprzedaży, najczęściej w przedziale od 1% do 3% netto, powiększony o należny podatek VAT. Sprzedający powinien uwzględnić ten koszt już na etapie ustalania ceny wywoławczej nieruchomości.

Czasami jednak zdarza się, że to kupujący ponosi część lub całość kosztów pośrednictwa. Ma to miejsce na przykład wtedy, gdy kupujący samodzielnie zgłasza się do biura nieruchomości z prośbą o pomoc w znalezieniu odpowiedniego mieszkania lub gdy kupujący korzysta z usług swojego własnego pośrednika, który reprezentuje jego interesy. W takich sytuacjach, umowa pośrednictwa zawarta z kupującym jasno określa jego zobowiązania finansowe wobec agenta.

Warto również wspomnieć o sytuacjach, w których biuro nieruchomości działa na zasadzie „podwójnej prowizji”, reprezentując interesy obu stron transakcji. Wtedy zarówno sprzedający, jak i kupujący mogą być zobowiązani do zapłaty określonej części wynagrodzenia pośrednikowi. Kluczowe jest zawsze dokładne zapoznanie się z treścią umowy pośrednictwa przed jej podpisaniem, aby uniknąć nieporozumień dotyczących kosztów transakcji i odpowiedzialności finansowej.

Jakie są faktyczne koszty prowizji przy sprzedaży nieruchomości

Wysokość prowizji pobieranej przez pośredników nieruchomości za sprzedaż mieszkania może się różnić w zależności od wielu czynników, takich jak lokalizacja, standard nieruchomości, zakres świadczonych usług oraz indywidualne ustalenia między stronami. Niemniej jednak, istnieją pewne ogólne zasady i tendencje rynkowe, które pozwalają określić faktyczne koszty związane z tym wynagrodzeniem.

Najczęściej spotykaną formą wynagrodzenia pośrednika jest prowizja procentowa od ostatecznej ceny sprzedaży nieruchomości. W Polsce standardowe stawki wahają się zazwyczaj w przedziale od 1% do 3% wartości transakcji. Do tej kwoty należy doliczyć podatek VAT, który obecnie wynosi 23%. Oznacza to, że jeśli prowizja wynosi 2% netto, a cena sprzedaży to 500 000 zł, to prowizja wyniesie 10 000 zł netto plus 2300 zł VAT, czyli łącznie 12 300 zł.

W niektórych przypadkach, zwłaszcza przy transakcjach o niższej wartości lub gdy nieruchomość jest wyjątkowo łatwa do sprzedaży, agenci mogą zgodzić się na niższą prowizję. Z drugiej strony, w przypadku sprzedaży nieruchomości o wysokim standardzie, wymagających specjalistycznych działań marketingowych lub gdy pośrednik oferuje szeroki pakiet usług dodatkowych (np. profesjonalne sesje zdjęciowe, wirtualne spacery, pomoc prawna), prowizja może być wyższa, sięgając nawet 5% lub więcej.

Alternatywą dla prowizji procentowej może być wynagrodzenie ryczałtowe, czyli ustalona z góry kwota, niezależna od ceny sprzedaży. Jest to rozwiązanie rzadziej stosowane, ale może być korzystne w określonych sytuacjach. Niezależnie od formy wynagrodzenia, kluczowe jest jasne i precyzyjne określenie wszystkich warunków w umowie pośrednictwa, aby uniknąć jakichkolwiek nieporozumień dotyczących faktycznych kosztów prowizji.

Kiedy prowizja dla agenta nieruchomości jest należna

Moment, w którym pośrednik nieruchomości nabywa prawo do otrzymania prowizji, jest ściśle określony przez przepisy prawa oraz zapisy zawarte w umowie pośrednictwa. Zasadniczo, prowizja staje się należna po skutecznym doprowadzeniu przez pośrednika do zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości. Jest to kluczowy warunek, który musi zostać spełniony, aby agent mógł domagać się swojego wynagrodzenia.

„Skuteczne doprowadzenie” oznacza zazwyczaj zawarcie przez sprzedającego i kupującego umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego. Pośrednik musi wykazać, że jego działania były bezpośrednią przyczyną zawarcia tej umowy. Może to obejmować przedstawienie nieruchomości potencjalnemu kupującemu, przeprowadzenie negocjacji, które doprowadziły do porozumienia co do ceny i warunków transakcji, a także pomoc w zgromadzeniu niezbędnych dokumentów i formalności.

Umowa pośrednictwa powinna precyzyjnie określać, co w konkretnym przypadku oznacza „skuteczne doprowadzenie do zawarcia transakcji”. Czasami, szczególnie w przypadku umów o wyłączność, prowizja może być należna również w sytuacji, gdy sprzedający sprzeda nieruchomość samodzielnie, ale dzięki informacjom i kontaktom zdobytym od pośrednika w okresie obowiązywania umowy. Ważne jest również, aby uwzględnić zapisy dotyczące sytuacji, gdy transakcja nie dojdzie do skutku z winy którejś ze stron, lub gdy kupujący wycofa się po podpisaniu umowy przedwstępnej.

Prowizja jest zazwyczaj płatna w momencie zawarcia umowy przyrzeczonej, czyli aktu notarialnego. Termin płatności powinien być jasno określony w umowie. Jeśli pośrednik działał na zlecenie obu stron (podwójna prowizja), jego prawo do wynagrodzenia od każdej ze stron powstaje na tych samych zasadach, czyli po skutecznym doprowadzeniu do zawarcia umowy sprzedaży.

Jak rozumieć prowizję pośrednika przy sprzedaży własnego mieszkania

Sprzedaż własnego mieszkania to często jedna z największych transakcji finansowych w życiu, dlatego ważne jest, aby dokładnie rozumieć wszystkie związane z nią koszty. Prowizja dla pośrednika nieruchomości jest jednym z tych kosztów, który budzi najwięcej pytań. Jak właściwie powinniśmy ją postrzegać i kto ją ponosi?

Podstawowa zasada na polskim rynku nieruchomości jest taka, że prowizję za sprzedaż mieszkania ponosi sprzedający. Wynika to z faktu, że to właśnie sprzedający zleca biuru nieruchomości usługę sprzedaży swojej nieruchomości. Pośrednik, działając na jego rzecz, angażuje swoje zasoby, wiedzę i czas, aby znaleźć odpowiedniego kupca, przedstawić ofertę, negocjować warunki i finalnie doprowadzić do zawarcia umowy kupna-sprzedaży. Prowizja jest zatem formą wynagrodzenia za te działania.

Sprzedający, decydując się na współpracę z agentem, powinien traktować prowizję jako koszt uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości. Jest to inwestycja, która ma na celu ułatwienie, przyspieszenie i potencjalnie zwiększenie zysku ze sprzedaży. Profesjonalne biuro nieruchomości może pomóc w ustaleniu optymalnej ceny, przeprowadzić skuteczną kampanię marketingową, dotrzeć do szerszego grona potencjalnych kupców i profesjonalnie przeprowadzić przez cały proces transakcyjny, co często przekłada się na lepsze warunki sprzedaży niż te, które sprzedający mógłby osiągnąć samodzielnie.

Warto pamiętać, że prowizja jest zazwyczaj negocjowalna, a jej wysokość zależy od wielu czynników. Kluczowe jest jasne określenie wszystkich warunków współpracy, w tym wysokości prowizji i zakresu usług, w umowie pośrednictwa. Zrozumienie, że prowizja jest wynagrodzeniem za konkretne usługi, które mają na celu osiągnięcie celu sprzedażowego, pozwala na bardziej świadome podejście do tej kwestii.

Czy kupujący zawsze płaci prowizję przy zakupie mieszkania

Kwestia tego, czy kupujący ponosi koszty prowizji przy zakupie mieszkania, jest jednym z najczęściej zadawanych pytań na rynku nieruchomości. Odpowiedź nie jest jednoznaczna i zależy od przyjętej praktyki rynkowej oraz indywidualnych ustaleń między stronami. W Polsce, w większości przypadków, to sprzedający pokrywa koszt prowizji dla pośrednika, który reprezentuje jego interesy.

Jednakże, istnieją sytuacje, w których kupujący może być zobowiązany do zapłaty prowizji. Dzieje się tak najczęściej, gdy kupujący aktywnie poszukuje nieruchomości i decyduje się na współpracę z biurem nieruchomości, które zobowiązuje się znaleźć dla niego odpowiedni lokal. W takim przypadku, kupujący zawiera z biurem odrębną umowę o świadczenie usług poszukiwania nieruchomości, która precyzuje wysokość i termin zapłaty prowizji po udanej transakcji. Jest to szczególnie popularne w przypadku osób, które nie mają czasu lub wiedzy, aby samodzielnie przeszukiwać rynek, lub poszukują nieruchomości o bardzo specyficznych parametrach.

Kolejnym scenariuszem, w którym kupujący może ponieść koszty prowizji, jest sytuacja, gdy pośrednik działa na zasadzie tzw. „podwójnej prowizji”, reprezentując interesy zarówno sprzedającego, jak i kupującego. W takich przypadkach, obie strony mogą zostać obciążone częścią wynagrodzenia, co musi być jasno określone w umowach z każdą ze stron. Taka praktyka wymaga od pośrednika dużej transparentności i etycznego podejścia, aby zapewnić równowagę interesów obu stron.

Warto również zaznaczyć, że nawet jeśli kupujący nie ponosi bezpośredniej prowizji na rzecz pośrednika, to koszty jego pracy są zazwyczaj wliczone w cenę nieruchomości ustaloną przez sprzedającego. Dlatego też, niezależnie od tego, kto formalnie płaci prowizję, jej koszt jest zawsze w jakiś sposób uwzględniony w cenie transakcji. Zawsze kluczowe jest dokładne zapoznanie się z umową i jasne zrozumienie, kto i w jakim zakresie ponosi koszty związane z pośrednictwem.

Kto płaci prowizję przy sprzedaży mieszkania gdy jest dwóch pośredników

Sytuacja, w której przy sprzedaży mieszkania zaangażowanych jest dwóch pośredników nieruchomości – po jednym z każdej strony transakcji – jest coraz częstsza i rodzi pytania o podział kosztów prowizji. W takim przypadku, zazwyczaj każda ze stron ponosi wynagrodzenie dla swojego agenta, co wynika z faktu, że każdy pośrednik działa w interesie swojego klienta, świadcząc odrębne usługi.

Sprzedający, który zawarł umowę z własnym pośrednikiem, jest zobowiązany do zapłaty umówionej prowizji po skutecznym zakończeniu transakcji. Pośrednik ten zajmuje się promocją nieruchomości, prezentacjami, negocjacjami i pomocą w formalnościach, działając na rzecz sprzedającego. Jego wynagrodzenie jest zazwyczaj ustalane procentowo od ceny sprzedaży i stanowi koszt po stronie sprzedającego.

Podobnie, kupujący, który zdecydował się na współpracę ze swoim pośrednikiem w celu znalezienia i nabycia nieruchomości, jest zobowiązany do zapłaty prowizji swojemu agentowi. Ten pośrednik reprezentuje interesy kupującego, pomaga w wyszukiwaniu ofert, ocenie stanu prawnego i technicznego nieruchomości, negocjacjach ceny zakupu oraz wspiera w procesie formalno-prawnym. Jego wynagrodzenie jest ustalane na podstawie umowy zawartej z kupującym.

W praktyce oznacza to, że całkowity koszt prowizji w takiej transakcji jest sumą wynagrodzeń wypłaconych przez obie strony swoim agentom. Jeśli na przykład sprzedający płaci 2% prowizji swojemu agentowi, a kupujący płaci 1% prowizji swojemu agentowi, to łączny koszt prowizji wyniesie 3% ceny sprzedaży, który zostanie podzielony między sprzedającego i kupującego. Jest to standardowe rozwiązanie, które zapewnia, że każdy z pośredników jest wynagradzany za swoje zaangażowanie i pracę na rzecz swojego klienta.